ช่วงนี้เป็นเทศกาลทำการ์ดวันแม่

ตอนแรกมีวิชาเดียวที่สั่งทำการ์ดคือพระพุทธ

เราก็ทำเสร็จ ส่งไปเรียบร้อย

แล้วก็มีของวิชาศิลปะที่เพิ่งสั่งให้ทำ คิดไม่ออกว่าจะทำยังไง-*-

แต่จะส่งวันจันทร์แล้ว เลยยืนคิดเมื่อคืนตอนอาบน้ำ 

ก็คิดได้ว่าจะทำการ์ดเป็นรูปซีดี

 พอคิดปุ๊บ อาบเสร็จรีบไปเอากล่องซีดี+แผ่นมา แล้วก็วาดไปด้วย คุยกะแม็คซังไปด้วย 555+

แล้วตอนเช้าก็ลุกขึ้นมาลงสีๆๆๆๆๆ ใช้เวลาไปทั้งหมด 4 ชั่วโมง ในการทำการ์ดนี้ทั้งหมด

พอทำเสร็จแล้วหยิบมา เฮ้ย แอบสวยนี่หว่า 

 ต้องขอบคุณท่านแม่ที่ทำให้สกิลความเมพทำงาน 555555+

 

นี่ๆ การ์ดที่ทำเสร็จแล้ววว

 

ด้านใน ดูเผาๆเล็กน้อย ทำเป็น ป็อบ-อัพแบบสั่วๆ 55555+

 เป็นอันว่าจบ การ์ดวันแม่ที่ตั้งใจทำ

ใครที่ต้องทำการ์ดวันแม่แต่ยังคิดรูปแบบไม่ออกลองทำแบบเราดูก็ได้นะ

 หรือไม่ก็ลองมองหาของอะไรใกล้ๆตัว แล้วก็เอามาใช้กับการ์ดของเรา

 แค่นี้ก็ได้งานไปส่งแล้วว

 

 Ps. I Love Mom

Or I'm in love??||Meeting SNSD|| Fanart 69 &Hyoyeon &jessica

posted on 03 Apr 2009 19:12 by choco-blizzard

 

ปิดเทอมแล้วจ้าาาาาาาาาาาา (ได้ข่าวว่าปิดนานแล้ว- -*)

อยู่ดีๆก็นึกขึ้นได้ เลยเอารูปแฟนอาร์ตโซนยอที่ทำไว้ตั้งแต่ยังไม่ปิดเทอมมาลง


เจสสิก้า


ฮโยยอน

 

ที่ว่าจะทำให้ครบ9คนคงทำไม่ได้แล้วแหละ TOT

เหตุการ์ณมันเกิดขึ้น ในขณะที่เรากำลังฟิตจัด เปิดไฟล์ illustrator ขึ้นมา กะจะทำรูปป้าหยองเป็นรายต่อไป

 

.......

......

แสดดดเอ๊ยยยย ไฟล์ error !!!!



 ต้นแบบแฟนอาร์ตมันอยู่ในนั้นหมดเลยยยยยยยยย แล้วชั้นจะทำยังง๊ายยยยยยยยยย

จะทำใหม่ก็กลัวขนาดมันจะไม่เหมือนเดิม

....สิ้นหวังแล้วววววววว TOT

 

 แล้วก็มาจนถึง ณ วันนี้

ไม่รู้อะไรมันทำให้คิดจะวาดแฟนอาร์ตรีบอร์นใน illustrator

...และมันก็มาเป็นดังเช่นในรูปนี้



สัปป้าวาดง่ายสุดละ- -* จะวาดยามะคุง ผมแกก็วาดยากเหลือเกิน ก็เลยมาลงเอยที่สัปป้า

 

ลงรูปเสร็จ อัพเดทสถานการณ์รายวันต่อ

ไอ้เราก็นะ... ปิดเทอม จะอยู่ว่างๆมันก็ไม่ดี จะขึ้นม.6แล้วด้วย ก็เลยไปหาเรื่อง เรียนพิเศษ

เรียนวันจันทร์-เสาร์ แถมยังฟิตจัดเรียนรอบเช้าอีก

เราจะขอตัดเรื่องเรียนไว้ก่อน ตอนนี้ต้องเข้าสู่เรื่องสำคัญ

 

ไปงานมีตโซนยอออออออ!!!


คึๆๆๆ


เพราะเราไม่ได้มีต ก็เลยจะไปชิงบัตรหน้างาน อย่างน้อยก็ยังมีความหวังเล็กๆ* *

วันนั้น รีบออกจากบ้าน ไปถึงประมาณเที่ยงๆ ยืนเอ๋อๆ เหวอๆ เพราะไม่รู้จักใครเลย

เราก็ยืนมองหาว่าเค้าชิงบัตรกันที่ไหน แต่ก็หาไม่เจอ เลยยืนรอไปก่อน

สักพัก เค้าก็ประกาศเรื่องชิงบัตรมีต ไอ้เราฟังๆๆ ได้ความมาว่า

ต้องซื้อของที่สยามเซ็นหรือที่Loft ตั้งแต่200บาทขึ้นไป แล้วก็เขียนชื่อหลังใบเสร็จ

ไปหย่อนไว้หลังเวที แล้วเค้าจะสุ่มจับใบเสร็จขึ้นมา

ไอ้เราก็รีบไปซื้อของที่Loft อย่างว่าง่าย ทั้งๆที่มีตังค์แค่200 กว่าบาท ไม่รวมค่ารถกลับบ้าน

แต่เพื่อโซนยอ ก็เลยไปซื้อ ซื้อตุ๊กตาน้องหมูที่ใส่ในแก้วใสๆ แล้วก็การ์ด

ซื้อเสร็จก็เขียนชื่อหลังบิลส่ง แล้วก็มาเขียนการ์ด ตั้งใจเขียนมากอ่ะ หวังว่าจะได้มีตไง

 พอเสร็จแล้วก็มานั่งลันล้า รอเค้าจับชื่อเรา

รอบที่1 ผ่านไป... ยังไม่มีชื่อ ไม่เป็นไรๆ

รอบที่2 ยังไม่มีชื่อ ก็....O_O

 เสียงของคุณพี่พิธีกรก็ดังเข้าสู่แก้วหูชั้นในว่า

จะเคลียร์บิลทิ้งทุกรอบ ถ้าอยากชิงบัตรก็ต้องซื้อของมาแล้วเอาบิลไปจับใหม่

พอได้ฟัง ก็เกิดอาการมึนๆ เหมือนมอนสเตอร์โดนเมจยิงเวทใส่ไม่รู้ตัว

แสดดดดดดดดด!!!!!

 ใครคิดกติกาข้อนี้วะ มึงช่วยนึกถึงความรู้สึกกูหน่อยสิคะ

 เรางี้เกือบร้องไห้ แบบว่าอะไรอ่ะ บอกให้กูซื้อของกูก็ไปซื้อ กูยอมเสียตังค์ แล้วมึงยังจะเอาอะไรจากกูอีกห๊ะ

ให้กูกราบตรีนมึงขอบัตรเลยมั้ย


ตอนนั้นเสียความรู้สึกมาก เกือบร้องไห้จริงๆอ่ะ พี่ผู้ชายที่ยืนข้างๆ ทำหน้าแบบ อึ้งไปเลย


 

แต่สุดท้ายก็ยังได้เห็นโซนยอล่ะวะ ถึงจะมีคนผลักเรา(กูรู้ว่ามึงก็อยากเห็นออนนี่ แต่มึงไม่ต้องผลักกูแรงขนาดนั้นก็ได้ค่าาา) แล้วก็ถ่ายรูปโดยการเอาแขนมาวางบนหัวเรา

แต่ไม่เป็นไร ไม่โกรธ ^_^+++ ไม่เคยคิดโกรธเล้ยยยย!!

แต่คนที่ดีๆก็มีนะ หลีกทางให้เรากับเพื่อนเดินออก (คนที่หลบให้อ่ะ พี่ผู้ชายทั้งนั้น ถ้าพี่ๆที่หลบให้พวกหนูเดินอ่านอยู่ อยากบอกว่า ขอบคุณมากค่าา >O<)

...ถึงจะโดนทำร้ายจิตใจ และโดนเกรียนบ้างเล็กน้อย แต่ก็นับว่าคุ้มละนะ คราวหน้าจะต้องมีตให้ได้!!

 

เอาล่ะ เข้าเรื่องต่อ (ทำไมเร็วจังฟะ)

ก็นั่นล่ะ ไปเรียนชิลๆทุกวัน ถึงจะตื่นเช้าไปบ้างก้ไม่เป็นไร

ไปเรียนอาทิตย์แรกก็ไม่มีอะไร แต่พอเข้าอาทิตย์ที่สอง

...ด้วยความเสร่อก็เรา ก็ทำให้ปากกาตก- -* แถมมันยังสะดิ้งไปตกใต้ที่นั่งผู้ชายคนข้างหน้าด้วย

เจ้าของที่นั่งเค้าก็เลยเก็บให้ เราก็ขอบคุณเค้า แล้ว...

สายตาของเราก็มองไปแถวที่นั่งข้างหน้า

เฮ้ยยยยยยย

ผู้ชายทั้งน้านนนน พอดีเป็นโรคไม่ค่อยถูกกับผู้ชายตัวเป็นๆ(??) 555+

แบบว่าเล่นเกม+อ่านการ์ตูนมากเกินไป เลยเป็นเยี่ยงนี้

แต่... ผู้ชายสองคนที่นั่งริมอีกด้านนึง

เค้ากำลังเล่นกันตามประสาเพื่อน(มั้ง 555+) แต่ด้วยความที่เลือดสีม่วงมันแรง เราก็เพื่อนก็เลยเผลอจิ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ

แล้วสายตาของเรามันก็ไปมองคนที่นั่งข้างๆของมนุษย์ผู้ชายที่เก็บปากกาให้เรา โดยไม่ได้ตั้งใจ

♥_♥ Gee Gee Gee Gee Baby Baby Baby!!!

 คนนี้สเปกเลยเว้ยเห้ยยยย แถมยังเป็นหนุ่มแว่นด้วย แอร๊ยยยย

แต่ดูท่าทาง เค้าจะสนใจแต่เพื่อนๆ แล้วก็เรื่องเรียนนะ -_-

 ตอนแรกก็คิดแค่ว่าคนนี้น่ารักดี แต่พอเวลาผ่านไปทุกวันๆ

...ไม่ไหวแล้ววววว เค้าก็นั่งก็เค้าเฉยๆ แต่เราเริ่มเกิดอาการบ้า


จนถึงวันนี้



แอร๊ยยยยยยย เริ่มบ้าขึ้นทุกวัน แต่พี่แกก็ไม่มีท่าทีว่าจะสนใจมนุษย์ผู้หญิงข้างหลังเลยแม้แต่น้อย- -*

แต่บางทีก็เห็นว่าเค้าแบบว่ามองๆเราอ่ะ ...เอาเหอะ แค่บริหารสายตาละมั้ง- -

ตอนนี้เราก็ไม่เข้าใจตัวเอง ว่าตกลงรู้สึกยังไงกับเค้ากันแน่ คงแค่เพ้อๆนิดนึง (ไม่นิดแล้วแหละ)

 

...เหตุการณ์จะเป็นไงต่อไป ก็คงต้องรอลุ้น สู้ต่อไป Blizzard!!!

 


Gee [Metal + Rock Ver.] -
 

P.S ออนนี่น่ารักม๊ากกกกกกก
P.S.S. อาการหนัก เพราะโรครักมันรุมเร้า 555+

A Goose's dream

posted on 24 Feb 2009 17:55 by choco-blizzard

 
 
_________________________________________________________________
 
 A Goose's Dream...


...ความฝัน
...
...
...ใช่ ฉันเคยมีความฝัน
ความฝันที่เลือนราง ความฝันลมๆแล้งๆ มันถูกเหยียบย่ำเสียจนฉันต้องละทิ้งมันไป
แต่ ...ความฝันที่ละทิ้ง มันกลับอยู่ในจิตใจของฉันตลอดเวลา ราวกับรอเวลาให้ฉันทำมันให้เป็นจริง

...ฉันก็เป็นแค่ห่านตัวหนึ่ง ที่ฝันอยากจะบินขึ้นไปท้องฟ้า บินข้ามภูเขาสูงที่เต็มไปด้วยหิมะ ทั้งๆที่ไม่มีกำลังมากพอที่จะบินขึ้นไป
แม้ว่าคนอื่นๆจะดูถูก แม้ว่าคนอื่นๆจะหัวเราะเยาะความฝันของฉัน
แต่ฉันพยายามที่จะอดทนกับคำพูดเหล่านั้น ฉันจะอดทนจนกว่าฉันจะทำความฝันของฉันให้สำเร็จ...
แต่พวกเขาเอาแต่พูดราวกับกำลังห่วงใยฉันอยู่เสมอว่า "ฝันที่ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ก็เหมือนกับยาพิษ โลกนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงไปได้หรอก"

ถึงอย่างนั้น...
...
...
...
...


ใช่ ฉันยังมีความฝันอยู่...
ฉันเชื่อในความฝัน ฉันเชื่อว่าสักวันมันจะต้องสำเร็จ ...มองมาที่ฉันสิ
ฉันจะต้องเผชิญหน้ากับกำแพงที่หนาวเหน็บและแข็งแรงนั้นไปให้ได้
สักวัน ฉันจะต้องก้ามข้ามกำแพงนั้นไป และบินขึ้นไปสู้ท้องฟ้า ...แม้แต่โลกที่แสนจะหนักอึ้งใบนี้ก็ไม่สามารถที่จะรั้งตัวฉันไว้ได้

...แม้ว่าตอนนี้ ฉันจะพยายามจนปีกของฉันเหนื่อยล้าไปหมด และก็ยังไม่สามารถที่จะบินสูงขึ้นไปจากพื้นได้เลย
แต่ทุกครั้งที่ฉันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่แสนสดใสด้านบน ฉันก็คิดว่าฉันจะต้องบินขึ้นไปให้ได้
แม้ว่าหนทางที่ฉันจะทำสำเร็จมันจะแทบจะไม่มี

แต่... อาจจะเป็นพรุ่งนี้ก็ได้ ที่ฝันของฉันจะเป็นจริง
หรือไม่ก็ ...สักวัน

สักวัน...

ฉันจะเป็นหนึ่งในห่านที่บินข้ามภูเขาหิมะนั้นไปให้ได้
 
_________________________________________________________________
 
ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่มีความฝันนะคะ =]